Een paar maanden geleden, creërde ik hier een baby.
Slechts enkele momenten later, is deze creatie al niet meer.
Verwaarloosd tijdens drukkere tijden.
Gestopt, nog voor hij zijn prille leven kon beginnen.
Ik verzon zelfs een eigen naam.
Maar hij kreeg niet eens een kans.
Vandaag nemen we afscheid.
Ik wist van in het begin al dat dit kon gebeuren; de korte opflakkering van mijn dagboek was vooral te danken aan mooie herinneringen vanuit het verleden .
Maar in een drukke wereld zoals deze, moeten we leven in het heden, en is er weinig tijd voor die herinneringen. Helaas, want er zijn niet veel leukere gedachten dan dat. Ik ben er dus zeker van dat de zin om in mijn dagboek te pennen, weer eens gaat opflakkeren, dat ik weer eens enkele pagina's schrijf. We weten niet wanneer, het enige wat het dagboek kan doen is geduldig wachten...
(Trouwens, niets is leuker dan een positieve verrassing)
En hup, de bodemloze vergeetput van het internet is weer een stukje aangevuld...
Abonneren op:
Reacties (Atom)